Kalem Suresi — Türkçe Meali, Arapça Okunuşu ve Dinle

1

نٓ ۚ وَٱلْقَلَمِ وَمَا يَسْطُرُونَ

nûn. velḳalemi vemâ yesṭurûn.

Nun. Kaleme ve (kalemle) yazdıklarına andolsun. Süleyman Ateş · bu ayetin sayfası · dinle

2

مَآ أَنتَ بِنِعْمَةِ رَبِّكَ بِمَجْنُونٍۢ

mâ ente bini`meti rabbike bimecnûn.

Sen, Rabbinin ni'metiyle cinlenmiş (deli) değilsin. Süleyman Ateş · bu ayetin sayfası · dinle

3

وَإِنَّ لَكَ لَأَجْرًا غَيْرَ مَمْنُونٍۢ

veinne leke leecran gayra memnûn.

Senin için kesintisiz bir mükafat vardır. Süleyman Ateş · bu ayetin sayfası · dinle

4

وَإِنَّكَ لَعَلَىٰ خُلُقٍ عَظِيمٍۢ

veinneke le`alâ ḫulüḳin `ażîm.

Ve sen, büyük bir ahlak üzerindesin. Süleyman Ateş · bu ayetin sayfası · dinle

5

فَسَتُبْصِرُ وَيُبْصِرُونَ

fesetübṣiru veyübṣirûn.

(Sen de) Göreceksin, onlar da görecekler; Süleyman Ateş · bu ayetin sayfası · dinle

6

بِأَييِّكُمُ ٱلْمَفْتُونُ

bieyyikümü-lmeftûn.

Hanginizin fitnelenmiş (cin çarpmış delirmiş) olduğunu. Süleyman Ateş · bu ayetin sayfası · dinle

7

إِنَّ رَبَّكَ هُوَ أَعْلَمُ بِمَن ضَلَّ عَن سَبِيلِهِۦ وَهُوَ أَعْلَمُ بِٱلْمُهْتَدِينَ

inne rabbeke hüve a`lemü bimen ḍalle `an sebîlih. vehüve a`lemü bilmühtedîn.

Şüphesiz Rabbin, kim(ler)in kendi yolundan saptığını ve kimlerin yolda olduğunu en iyi bilen O'dur. Süleyman Ateş · bu ayetin sayfası · dinle

8

فَلَا تُطِعِ ٱلْمُكَذِّبِينَ

felâ tüṭi`i-lmükeẕẕibîn.

Öyleyse yalanlayanlara ita'at etme. Süleyman Ateş · bu ayetin sayfası · dinle

9

وَدُّوا۟ لَوْ تُدْهِنُ فَيُدْهِنُونَ

veddû lev tüdhinü feyüdhinûn.

İstediler ki, sen yağcılık yapasın da onlar da yağcılık yapsınlar (sana yumuşak davransınlar). Süleyman Ateş · bu ayetin sayfası · dinle

10

وَلَا تُطِعْ كُلَّ حَلَّافٍۢ مَّهِينٍ

velâ tüṭi` külle ḥallâfim mehîn.

Şunların hiçbirine ita'at etme: Yemin edip duran aşağılık, Süleyman Ateş · bu ayetin sayfası · dinle

11

هَمَّازٍۢ مَّشَّآءٍۭ بِنَمِيمٍۢ

hemmâzim meşşâim binemîm.

Kötüleyip duran, söz götürüp getiren, Süleyman Ateş · bu ayetin sayfası · dinle

12

مَّنَّاعٍۢ لِّلْخَيْرِ مُعْتَدٍ أَثِيمٍ

mennâ`il lilḫayri mü`tedin eŝîm.

Hayra engel olan, saldırgan, günahkar, Süleyman Ateş · bu ayetin sayfası · dinle

13

عُتُلٍّۭ بَعْدَ ذَٰلِكَ زَنِيمٍ

`utüllim ba`de ẕâlike zenîm.

Kaba, sonra da kötülükle damgalı, Süleyman Ateş · bu ayetin sayfası · dinle

14

أَن كَانَ ذَا مَالٍۢ وَبَنِينَ

en kâne ẕâ mâliv vebenîn.

Mal ve oğullar sahibi olmuş diye (yolunu şaşırmış). Süleyman Ateş · bu ayetin sayfası · dinle

15

إِذَا تُتْلَىٰ عَلَيْهِ ءَايَٰتُنَا قَالَ أَسَٰطِيرُ ٱلْأَوَّلِينَ

iẕâ tütlâ `aleyhi âyâtünâ ḳâle esâṭîru-l'evvelîn.

Kendisine ayetlerimiz okunduğu zaman: "Eskilerin masalları" der. Süleyman Ateş · bu ayetin sayfası · dinle

16

سَنَسِمُهُۥ عَلَى ٱلْخُرْطُومِ

senesimühû `ale-lḫurṭûm.

Biz onu burnunun üzerine damga vurup işaretleyeceğiz. Süleyman Ateş · bu ayetin sayfası · dinle

17

إِنَّا بَلَوْنَٰهُمْ كَمَا بَلَوْنَآ أَصْحَٰبَ ٱلْجَنَّةِ إِذْ أَقْسَمُوا۟ لَيَصْرِمُنَّهَا مُصْبِحِينَ

innâ belevnâhüm kemâ belevnâ aṣḥâbe-lcenneh. iẕ aḳsemû leyaṣrimünnehâ muṣbiḥîn.

Biz bunlara da bela verdik, şu bahçe sahiplerine bela verdiğimiz gibi: Hani onlar, sabah olunca bahçeyi mutlaka devşireceklerine yemin etmişlerdi. Süleyman Ateş · bu ayetin sayfası · dinle

18

وَلَا يَسْتَثْنُونَ

velâ yesteŝnûn.

İstisna da etmiyorlar(Allah dilerse biçeriz demiyorlar)dı. Süleyman Ateş · bu ayetin sayfası · dinle

19

فَطَافَ عَلَيْهَا طَآئِفٌۭ مِّن رَّبِّكَ وَهُمْ نَآئِمُونَ

feṭâfe `aleyhâ ṭâifüm mir rabbike vehüm nâimûn.

Fakat onlar uyurlarken hemen (gönderilen) dolaşıcı bir bela, onu sardı da, Süleyman Ateş · bu ayetin sayfası · dinle

20

فَأَصْبَحَتْ كَٱلصَّرِيمِ

feaṣbeḥat keṣṣarîm.

Bahçe simsiyah kesiliverdi. Süleyman Ateş · bu ayetin sayfası · dinle

21

فَتَنَادَوْا۟ مُصْبِحِينَ

fetenâdev muṣbiḥîn.

Sabahleyin birbirlerine seslendiler: Süleyman Ateş · bu ayetin sayfası · dinle

22

أَنِ ٱغْدُوا۟ عَلَىٰ حَرْثِكُمْ إِن كُنتُمْ صَٰرِمِينَ

eni-gdû `alâ ḥarŝiküm in küntüm ṣârimîn.

Haydi devşirecekseniz erkenden ekininize gidin diye. Süleyman Ateş · bu ayetin sayfası · dinle

23

فَٱنطَلَقُوا۟ وَهُمْ يَتَخَٰفَتُونَ

fenṭaleḳû vehüm yeteḫâfetûn.

Derken yürüdüler; fısıldaşıyorlardı: Süleyman Ateş · bu ayetin sayfası · dinle

24

أَن لَّا يَدْخُلَنَّهَا ٱلْيَوْمَ عَلَيْكُم مِّسْكِينٌۭ

el lâ yedḫulennehe-lyevme `aleyküm miskîn.

Sakın, bugün hiçbir yoksul bahçeye girip yanınıza sokulmasın diye. Süleyman Ateş · bu ayetin sayfası · dinle

25

وَغَدَوْا۟ عَلَىٰ حَرْدٍۢ قَٰدِرِينَ

vegadev `alâ ḥardin ḳâdirîn.

Devşirebileceklerini umarak erkenden gittiler. Süleyman Ateş · bu ayetin sayfası · dinle

26

فَلَمَّا رَأَوْهَا قَالُوٓا۟ إِنَّا لَضَآلُّونَ

felemmâ raevhâ ḳâlû innâ leḍâllûn.

Fakat bahçeyi görünce: "Herhalde biz yolu şaşırdık." dediler. Süleyman Ateş · bu ayetin sayfası · dinle

27

بَلْ نَحْنُ مَحْرُومُونَ

bel naḥnü maḥrûmûn.

Hayır, doğrusu biz mahrum bırakıldık! Süleyman Ateş · bu ayetin sayfası · dinle

28

قَالَ أَوْسَطُهُمْ أَلَمْ أَقُل لَّكُمْ لَوْلَا تُسَبِّحُونَ

ḳâle evseṭuhüm elem eḳul leküm levlâ tüsebbiḥûn.

Orta(yolda giden iyi)leri: "Ben size demedim mi? Rabbinizi tesbih etmeniz gerekmez miydi?" dedi. Süleyman Ateş · bu ayetin sayfası · dinle

29

قَالُوا۟ سُبْحَٰنَ رَبِّنَآ إِنَّا كُنَّا ظَٰلِمِينَ

ḳâlû sübḥâne rabbinâ innâ künnâ żâlimîn.

Rabbimizi tesbih ederiz, doğrusu biz zulmedenlermişiz! dediler. Süleyman Ateş · bu ayetin sayfası · dinle

30

فَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍۢ يَتَلَٰوَمُونَ

feaḳbele ba`ḍuhüm `alâ ba`ḍiy yetelâvemûn.

Dönüp birbirlerini kınamağa başladılar: Süleyman Ateş · bu ayetin sayfası · dinle

31

قَالُوا۟ يَٰوَيْلَنَآ إِنَّا كُنَّا طَٰغِينَ

ḳâlû yâ veylenâ innâ künnâ ṭâgîn.

Yazık bize, dediler, biz azgınlarmışız! Süleyman Ateş · bu ayetin sayfası · dinle

32

عَسَىٰ رَبُّنَآ أَن يُبْدِلَنَا خَيْرًۭا مِّنْهَآ إِنَّآ إِلَىٰ رَبِّنَا رَٰغِبُونَ

`asâ rabbünâ ey yübdilenâ ḫayram minhâ innâ ilâ rabbinâ râgibûn.

Belki Rabbimiz, bize onun yerine ondan daha iyisini verir. Biz Rabbimize yönelir, O'ndan umarız. It may be that our Lord will give us better than this in place thereof. Lo! we beseech our Lord. Süleyman Ateş · bu ayetin sayfası · dinle

33

كَذَٰلِكَ ٱلْعَذَابُ ۖ وَلَعَذَابُ ٱلْءَاخِرَةِ أَكْبَرُ ۚ لَوْ كَانُوا۟ يَعْلَمُونَ

keẕâlike-l`aẕâb. vele`aẕâbü-l'âḫirati ekber. lev kânû ya`lemûn.

İşte azab böyledir. Ahiret azabı ise daha büyüktür, keşke bilselerdi. Süleyman Ateş · bu ayetin sayfası · dinle

34

إِنَّ لِلْمُتَّقِينَ عِندَ رَبِّهِمْ جَنَّٰتِ ٱلنَّعِيمِ

inne lilmütteḳîne `inde rabbihim cennâti-nne`îm.

Korunanlar için de Rableri katında ni'met bahçeleri vardır. Süleyman Ateş · bu ayetin sayfası · dinle

35

أَفَنَجْعَلُ ٱلْمُسْلِمِينَ كَٱلْمُجْرِمِينَ

efenec`alü-lmüslimîne kelmücrimîn.

Biz müslümanları suçlular gibi yapar mıyız hiç? Süleyman Ateş · bu ayetin sayfası · dinle

36

مَا لَكُمْ كَيْفَ تَحْكُمُونَ

mâ leküm. keyfe taḥkümûn.

Neyiniz var, nasıl hüküm veriyorsunuz? Süleyman Ateş · bu ayetin sayfası · dinle

37

أَمْ لَكُمْ كِتَٰبٌۭ فِيهِ تَدْرُسُونَ

em leküm kitâbün fîhi tedrusûn.

Yoksa sizin bir Kitabınız var da onda mı (bu hükümleri) okuyorsunuz? Süleyman Ateş · bu ayetin sayfası · dinle

38

إِنَّ لَكُمْ فِيهِ لَمَا تَخَيَّرُونَ

inne leküm fîhi lemâ teḫayyerûn.

Onda istediğiniz her şeyi buluyorsunuz? Süleyman Ateş · bu ayetin sayfası · dinle

39

أَمْ لَكُمْ أَيْمَٰنٌ عَلَيْنَا بَٰلِغَةٌ إِلَىٰ يَوْمِ ٱلْقِيَٰمَةِ ۙ إِنَّ لَكُمْ لَمَا تَحْكُمُونَ

em leküm eymânün `aleynâ bâligatün ilâ yevmi-lḳiyâmeti inne leküm lemâ taḥkümûn.

Yoksa sizin istediğiniz hükmü verebileceğinize dair, kıyamete kadar sürecek andlarınız mı var üzerimizde? Süleyman Ateş · bu ayetin sayfası · dinle

40

سَلْهُمْ أَيُّهُم بِذَٰلِكَ زَعِيمٌ

selhüm eyyühüm biẕâlike za`îm.

Sor onlara: Onların hangisi buna kefil olacak? Süleyman Ateş · bu ayetin sayfası · dinle

41

أَمْ لَهُمْ شُرَكَآءُ فَلْيَأْتُوا۟ بِشُرَكَآئِهِمْ إِن كَانُوا۟ صَٰدِقِينَ

em lehüm şürakâ'. felye'tû bişürakâihim in kânû ṣâdiḳîn.

Yoksa kendilerinin ortakları mı var? Doğru iseler ortaklarını çağırsınlar. Süleyman Ateş · bu ayetin sayfası · dinle

42

يَوْمَ يُكْشَفُ عَن سَاقٍۢ وَيُدْعَوْنَ إِلَى ٱلسُّجُودِ فَلَا يَسْتَطِيعُونَ

yevme yükşefü `an sâḳiv veyüd`avne ile-ssücûdi felâ yesteṭî`ûn.

Bacaktan açılacağı (paçanın sıvanacağı, işlerin güçleşeceği) ve secdeye da'vet edilecekleri gün (secde) edemezler. Süleyman Ateş · bu ayetin sayfası · dinle

43

خَٰشِعَةً أَبْصَٰرُهُمْ تَرْهَقُهُمْ ذِلَّةٌۭ ۖ وَقَدْ كَانُوا۟ يُدْعَوْنَ إِلَى ٱلسُّجُودِ وَهُمْ سَٰلِمُونَ

ḫâşi`aten ebṣâruhüm terheḳuhüm ẕilleh. veḳad kânû yüd`avne ile-ssücûdi vehüm sâlimûn.

Gözleri düşük olarak yüzlerini bir zillet kaplar. Onlar sağlam iken de secdeye da'vet edilirler(fakat secde etmezler)di. Süleyman Ateş · bu ayetin sayfası · dinle

44

فَذَرْنِى وَمَن يُكَذِّبُ بِهَٰذَا ٱلْحَدِيثِ ۖ سَنَسْتَدْرِجُهُم مِّنْ حَيْثُ لَا يَعْلَمُونَ

feẕernî vemey yükeẕẕibü bihâẕe-lḥadîŝ. senestedricühüm min ḥayŝü lâ ya`lemûn.

Bu sözü yalanlayanı bana bırak; onları bilmedikleri yerden derece derece (azaba) yaklaştıracağız. Süleyman Ateş · bu ayetin sayfası · dinle

45

وَأُمْلِى لَهُمْ ۚ إِنَّ كَيْدِى مَتِينٌ

veümlî lehüm. inne keydî metîn.

Onlara mühlet veriyorum. Doğrusu benim tuzağım sağlamdır (onu kimse bozamaz). Süleyman Ateş · bu ayetin sayfası · dinle

46

أَمْ تَسْـَٔلُهُمْ أَجْرًۭا فَهُم مِّن مَّغْرَمٍۢ مُّثْقَلُونَ

em tes'elühüm ecran fehüm mim magramim müŝḳalûn.

Yoksa sen onlardan bir ücret istiyorsun da onlar ağır borç altında mı kalıyorlar? Süleyman Ateş · bu ayetin sayfası · dinle

47

أَمْ عِندَهُمُ ٱلْغَيْبُ فَهُمْ يَكْتُبُونَ

em `indehümü-lgaybü fehüm yektübûn.

Yoksa gayb (görünmez bilgi hazinesi), kendi yanlarında da onlar mı (istedikleri gibi) yazıyorlar? Süleyman Ateş · bu ayetin sayfası · dinle

48

فَٱصْبِرْ لِحُكْمِ رَبِّكَ وَلَا تَكُن كَصَاحِبِ ٱلْحُوتِ إِذْ نَادَىٰ وَهُوَ مَكْظُومٌۭ

faṣbir liḥukmi rabbike velâ tekün keṣâḥibi-lḥût. iẕ nâdâ vehüve mekżûm.

Sen Rabbinin hükmüne sabret, balık sahibi (Yunus) gibi olma. Hani o, sıkıntıdan yutkunarak (Allah'a) seslenmişti. Süleyman Ateş · bu ayetin sayfası · dinle

49

لَّوْلَآ أَن تَدَٰرَكَهُۥ نِعْمَةٌۭ مِّن رَّبِّهِۦ لَنُبِذَ بِٱلْعَرَآءِ وَهُوَ مَذْمُومٌۭ

levlâ en tedârakehû ni`metüm mir rabbihî lenübiẕe bil`arâi vehüve meẕmûm.

Eğer Rabbinden ona bir ni'met yetişmeseydi, yerilerek çıplak bir yere atılırdı. Süleyman Ateş · bu ayetin sayfası · dinle

50

فَٱجْتَبَٰهُ رَبُّهُۥ فَجَعَلَهُۥ مِنَ ٱلصَّٰلِحِينَ

fectebâhü rabbühû fece`alehû mine-ṣṣâliḥîn.

Fakat Rabbi onun du'asını kabul etti de onu Salih(iyi insan)lardan yaptı. Süleyman Ateş · bu ayetin sayfası · dinle

51

وَإِن يَكَادُ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ لَيُزْلِقُونَكَ بِأَبْصَٰرِهِمْ لَمَّا سَمِعُوا۟ ٱلذِّكْرَ وَيَقُولُونَ إِنَّهُۥ لَمَجْنُونٌۭ

veiy yekâdü-lleẕîne keferû leyüzliḳûneke biebṣârihim lemmâ semi`ü-ẕẕikra veyeḳûlûne innehû lemecnûn.

O inkar edenler Zikr(Kur'an)'ı işittikleri zaman, neredeyse seni gözleriyle devireceklerdi. "O mecnundur" diyorlardı. Süleyman Ateş · bu ayetin sayfası · dinle

52

وَمَا هُوَ إِلَّا ذِكْرٌۭ لِّلْعَٰلَمِينَ

vemâ hüve illâ ẕikrul lil`âlemîn.

Halbuki o, alemler için uyarıdan başka bir şey değildir! Süleyman Ateş · bu ayetin sayfası · dinle